Birçok hayatlar yaşadım,
Bir ömre sığdırdığım, birbirinden uzak…
Şimdi hepsi, tek bir odada sustu.
Birbirinden habersiz yolların yorgunluğu bu,
Kendimden bile saklı tuttuğum o sırrın ağırlığı…
Aşkı taşıdım bir hayatımdan diğerine,
Sessizce, sensizce, incitmeden boşluğu.
Bir hayattan diğerine geçerken,
Adımlarım silindi, sesim tükendi.
Senle de olmadı, sensiz de…
Artık ne bir kavga, ne bir arayış.
Olduğum yerde, o eşikte duruyorum.
Özlemek olmasa, Aşk olmasa, Sen olmasan…
Senden boşalan o uçsuz bucaksız yere,
Kocaman bir sessizliği serdim.
Ne giden bir yol var önümde,
Ne de dönülecek bir ben.
Bir yanıt yazın