Yalnızlık da Geçici… Hayat, avuçlarımızın arasından öylece akıp gidiyor. Sıkıca tuttuğumuzu sandığımız her an, her hatıra, parmaklarımızın arasından süzülen birer…

Yalnızım… Ama bu, ne bir şiirle ne de birkaç satırlık bir öyküyle geçiştirilemeyecek kadar derin bir yalnızlık. Aslında kalabalığım; ne…

Yeni dediğime bakmayın; her yeni, aslında eskinin bir devamı ve yarım kalmışlığıdır. Değişen tek şey zaman… Yine de bir başlangıç…